“Electric wave” 2020

In 2008 kwam er iets zeer uitzonderlijks voor. Een vis in het Middellandse Zeegebied beet een kabel door met als gevolg dat grote delen van Midden-Oosten en Noord-Afrika toen dagenlang zonder internet en telefonie kwamen te zitten.

Nu kunt u denken, dat is slechts één kabel en ook nog eens in het Middellandse Zeegebied. Deze gebeurtenis is inderdaad zeer uitzonderlijk. Laten we het dan iets dichter bij huis zoeken. De Noordzee is piepklein vergeleken met bijvoorbeeld de Atlantische Oceaan. “Toch ligt er in de Noordzee 6.000 kilometer aan kabels, alleen al in Nederlands gebied”, zegt Rik Duijts van de Nederlandse Rijkswaterstaat. De Noordzee ligt overweldigend vol, geen enkele zee of oceaan heeft meer telecom- en stroomkabels dan de Noordzee. Op dit moment is er sprake van een explosieve toename die voor een groot deel aan de in zee liggende windmolenparken ligt. Over de gevolgen voor het zeeleven en het milieu is weinig bekend. Ook is het zo dat voor de aanleg van deze kabels in zee nauwelijks bindende regels gelden. De telecom- en stroombedrijven mogen de kortste route kiezen waaronder door leefgebied van kwetsbare en langzaam groeiende dier- en plantsoorten. Deze kabels lopen ook door beschermde Natura 2000-habitats waarvan er 5 voor de Nederlandse kust liggen, ook die worden niet gespaart.

Haai versus Google

Een haai in de Stille Oceaan beet een internetkabel van Google kapot. Het was enkele jaren terug en niet de eerste keer dat het gebeurde. Maar wel dat dit keer in een filmpje werd vastgelegd en ook viraal ging. Het dier had mogelijk de elektromagnetische straling van de kabel geassocieerd met signalen van zijn prooi. Vanaf dat moment werden de kabels versterkt door Google. Bron: Artikel ‘Welke invloed hebben data- en stroomkabels op het zeeleven?
Geschreven door Imco Lanting op EOS Wetenschap.

Het werk van Kristin Stobbink.

In de eerste instantie wanneer een toeschouwer kijkt naar het werk van Kristin Stobbink zal de associatie met kabels niet snel worden gelegd. Of de associatie met windmolenparken en het van zo zelfsprekende internet worden waargenomen. Stobbink zegt zelf over haar werk dat ze geen activist is. Alleen met haar werk een verwijzing wil maken naar dat wat wij mensen (niet) zien en dat wat wij mensen ‘eindig’ maken.

Tweeluik         Rond-Dure   39,5 x 34,5 cm           2020                Ets, aquatint, Hahnemuhle papier.

 

Tweeluik         Recur-Rence    39,5 x 34,5 cm        2020                Ets, aquatint, Hahnemuhle papier.


“Put your mask on” 2020

Kristin Stobbink      “Put your mask on”        2020

In de stilte en exclusiviteit van onze eigen woning keken wij in april van 2020 naar de tv. Het bewustzijn sloop binnen dat onze gewoontes, wijze van leven en hoe wij met elkaar omgaan diende te/ ging veranderen. Hoe vaak zit ik eigenlijk aan mijn gezicht? Raak ik dan ook mijn mond aan? Hoeveel mensen heb ik eigenlijk vandaag ontmoet? Mag ik dit weekend nog wel naar mijn ouders toe?

Ook Kristin Stobbink zat ineens dagen thuis, ze keek naar de tv en door het raam naar buiten. Ze bestelde witte katoen. “Toch ook maar eens een mondkapje maken” nam zij zichzelf voor. Misschien moeten we allemaal morgen wel met een mondkapje op naar buiten? Een mondkapje, hoe ziet dat er eigenlijk uit? Moet daar nog een filter in en zou ik dat kunnen kopen ergens? Is er een grote kans dat ik ziek wordt? Wie ken ik eigenlijk met gezondheidsproblemen, waar wonen die? Is dat al een rood gebied? Hoeveel zieke mensen zijn daar?

Terwijl Stobbink in de winkel staat om af te rekenen spreekt ze een wat angstige kassamedewerkster. Zij vertelde dat ze mantelzorger is en deze baan noodzakelijk is voor hun inkomen, ze kijkt met treurige ogen. “Mijn man zou het niet overleven als ik hem besmet met Corona”. 

Een week werd maanden en de witte katoen,  gekocht met de intentie om mondkapjes te maken,  veranderde in een beeltenis, een portret.

Wanneer er gekeken word naar Stobbink ’s werk, starend in de menselijke ogen. De levendige ogen kijken soms vertrouwd, geschrokken of verzonken in vergetelheid. Onder de ogen bevind zich een gestileerde vorm, beperkt tot de vorm van een gezichtsmasker. Een opvallende gestileerde, abstracte vorm van een linosnede met een egale donkerblauwe kleur. Achter de linosnede gaat een schim schuil van Chinese inkt. De Chinese inkt heeft de eigenschap uit te lopen, het vertakt, vervaagd, verkleurd en zoekt zijn eigen weg. Chinese inkt verandert in de verschillende stadia van het droogproces en zou kunnen worden omschreven als een zeer eigenzinnig en organisch materiaal. Een materiaal dat zijn eigen weg zoekt en bepaald. Ook uit de serie van Stobbink is dit gebleken, zo is er geen weergave hetzelfde en is de maker in de vormende fase meer een regulerende omstander.

De Chinese inkt vertegenwoordigd het virus, een onzichtbare mist die blijft dansen in een ruimte en stiekem ontsnapt. De mondmaskers vertegenwoordigen de bron van het Corona virus, de wilde dieren die in China op de zwarte markt worden verkocht. Het betreft in deze weergave een schildpad, uil, wilde kat en een schubdier. De Chinese inkt is afkomstig uit Mainland China, gekocht door Stobbink zelf toen zij tijdens haar Minor van haar studie in 2012 door China reisde. De naamzegel die Stobbink heeft laten maken is niet een Japanse naamzegel maar een Chinese in het Mandarijn.

Deze werken zijn aangevuld met een handgedrukt en gesigneerd certificaat dat bevestigd is op de achterkant van het werk.

Witte katoen, aquarel met Chinese inkt, linosnede, Chinese naamzegel, houten paneel.

Prenten 2020

Waar te zien: Expositie van 28 november tot 11 januari 20/21 te Galerie de Roos van Tudor te Leeuwarden.
Meer informatie over het werk “Put your mask on”, klik hier.

Deze installatie is gemaakt in de periode na mei 2020, in oktober 2020 heeft Stobbink in het verlengde van dit project een viertal mondmaskers ontworpen.
Bekijk het ontwerp van de mondmaksers en bestel hem hier.


Rond-Dure ets, aquatint 39,5 x 34,5 cm 2020

Waar te zien: Expositie van 28 november tot 11 januari 20/21 te Galerie de Roos van Tudor te Leeuwarden. Meer informatie over het werk met als inspiratiebron “Electric wave”, klik hier.

Nature’s smalls [oplage: 3 tot 4 ] Kleine prentjes die op basis zijn van impressies van het weer, met gefragmenteerde titels.

Waar te zien: Te selecteren uit de collectors map bij Galerie de Roos van Tudor te Leeuwarden.